|
In de aanloop van 2002 Brugge Culturele Hoofdstad van Europa heeft Brugge zich kandidaat gesteld om te worden opgenomen op de UNESCO-Werelderfgoedlijst.
Brugge stond toen natuurlijk al hoog aangeschreven als kunst- en cultuurstad, maar de erkenning zou de waarde van het patrimonium nog eens onderstrepen en een extra dimensie geven op wereldniveau. Een van de doorslaggevende motivaties destijds was de grote restauratietraditie in Brugge vanaf de jaren 1870 en de stadsvernieuwingsprojecten vanaf de jaren 1970. Ook vandaag willen we die beide elementen in ere en levendig houden. 
Brugge kan bogen op een zeer uitgebreid monumentenbestand, zowel in de binnenstad als in de deelgemeenten. Die monumenten spelen maatschappelijk een grote rol : uit de stadsmonitor blijkt bijvoorbeeld dat Bruggelingen van alle stedelingen het fierst zijn op hun monumenten. Natuurlijk oefent het kunstige patrimonium ook een heel grote aantrekkingskracht uit op bezoekers van over de hele wereld, met alle economische voordelen daarvan tot gevolg. De jongste decennia is enorm veel gepresteerd door grote restauratiecampagnes; de restauratiegolf in de aanloop naar 2002 was indrukwekkend en zorgde ervoor dat onze monumenten schitterden als nooit tevoren. Het instandhouden van de monumenten is een werk dat nooit af is en er wachten ons nog een aantal belangrijke dossiers zoals de interieurs van grote kerken, bijvoorbeeld dat van de Onze Lieve Vrouwekerk. Een werelderfgoedstad en een toeristische stad : het zijn twee labels die ons heel wat lusten opleveren, maar er zijn ook lasten – of inspanningen – aan verbonden. Ze vereisen de nodige waakzaamheid : inzake het toerisme zijn we de voorbije jaren aan het evolueren richting enerzijds een spreiding van het toerisme over het jaar, anderzijds nadruk op cultuurtoerisme. Het spreekt vanzelf dat het internationaal cultuurproject Brugge Centraal in dat kader past, maar dat doen ook de aanwezigheid van het Concertgebouw, de vestiging van de administratie van Anima Eterna Brugge in de Ezelpoort, December Dance en tal van interessante kruisbestuivende cultuurprojecten waaraan stedelijke en andere cultuurhuizen meewerken, vaak in een coördinatie van Brugge Plus. Een interessante denkoefening, in het bijzonder in het licht van Kopenhagen, is de vraag hoe wij onze ecologische voetafdruk, ook in het patrimoniumbeheer, kunnen beperken. U weet dat Brugge op dat vlak ambities heeft en inspanningen levert, bijvoorbeeld op vlak van mobiliteit – vanouds ook met patrimoniumbeheer gelinkt. Wel, die ambities gaan onverminderd voort en vertalen zich straks in nog meer initiatieven en energiebesparende maatregelen : ik heb alvast de vraag gesteld aan onze dienst Leefmilieu om na te gaan wat er in de marge van Kopenhagen leeft aan nieuwe ideeën op milieuvlak. Bruggelingen zijn fier op hun patrimonium, dit stadsbestuur wil hen redenen geven om die fierheid te behouden en aan te scherpen! |
